آینده پژوهی و علوم انسانی(محمدحسن احمدی)
علوم انسانی اگر در ابتدا علت موجده علوم طبیعی و ریاضی در غرب بودند؛ اما در طول زمان، خود تحت تاثیر آن علوم قرار گرفته اند و به مرور به لاغر شدن آن انجامیده است. (دقیقا به این نکته توجه دارم که حساب الهیات غیرتاریخی از علوم انسانی جداست.) نمونه این تاثیر را امروزه می توان در تکنولوژی فرآوری و دیجیتالی کردن انبوهی از اطلاعات و متون در قالب نرم افزارها و بسیاری از سایت های اینترنتی مشاهده کرد. اتفاقی که ادبیات هایی شبیه اینکه: "در فلان منبع که دست من است؛ عبارتی به این صورت وجود دارد." یا "در حد تتبعی که من در منابع انجام داده ام." و ... را به حاشیه رانده است و حتی ارزش بسیاری از کتاب(کتاب ساخته)ها را به  نوعی کپی برداری یا جمع آوری، تقلیل داده است. این روال تدریجی، علوم انسانی را دارد با خود می برد... مقاله ای که محقق آن مثلا برای تعیین تاریخ دقیق یک واقعه تاریخی، انبوهی از ساعات خود را بدان اختصاص داده بود؛ امروز فقط با چند ثانیه اتصال به اینترنت تکلیفش به صورت بسیار دقیق روشن است. اگر علم امروز بتواند(که تاکنون نشان داده توانسته است) مسائل تاریخی ما با متون را حل کند؛ آن گاه باید دید جای خالی انبوهی از علوم انسانی را که از تاریخ، نان می خورند؛ چه چیز پر خواهد کرد؟!...